Kwiecień 2026 roku przyniesie kolejne ważne rozstrzygnięcia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które mogą mieć istotne znaczenie dla kredytobiorców frankowych, a także dla wszystkich, którzy zawarli umowy kredytu konsumenckiego. Śledzimy tę wokandę na bieżąco, a poniżej przedstawiamy, czego oczekujemy i dlaczego te wyroki mogą być przełomowe. Zostańcie z nami!
🔷 C-753/24 (Rzepacz) — WYROK: 16 KWIETNIA 2026 r., godz. 9:30
Sprawa: Przedawnienie roszczeń banku a zasady słuszności
To jedna z najbardziej oczekiwanych spraw dla frankowiczów w 2026 roku. Już 16 kwietnia 2026 r. o godz. 9:30 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej ogłosi wyrok w sprawie C-753/24 (Rzepacz).
Sprawa ta może mieć ogromne znaczenie dla tysięcy konsumentów prowadzących spory z bankami dotyczące kredytów frankowych i pozostałych walutowych, tj. w EURO czy USD. Postępowanie zostało zainicjowane pytaniem prejudycjalnym skierowanym przez Sąd Okręgowy w Warszawie, który zwrócił się do TSUE o interpretację przepisów Dyrektywy 93/13/EWG w kontekście przedawnienia roszczeń banków.
Pytanie do TSUE brzmi: czy art. 7 ust. 1 dyrektywy 93/13/EWG stoi na przeszkodzie przepisom krajowym, które pozwalają sądowi na uwzględnienie przedawnionego roszczenia przedsiębiorcy (banku) przeciwko konsumentowi, jeżeli wymagają tego względy słuszności lub zasady współżycia społecznego?
Dlaczego to ważne? W praktyce polskich sądów zdarza się, że banki — mimo upływu 3-letniego terminu przedawnienia — skutecznie dochodzą swoich roszczeń o zapłatę kapitału kredytu (oraz ewentualnie innych, np. sądowej waloryzacji) powołując się na art. 117¹ k.c. i tzw. zasady słuszności. Frankowicze bronią się zarzutem przedawnienia jako jednym z kluczowych argumentów w kontrpozwach banków. Sądy często w swoich orzeczeniach kwestię podniesionego zarzutu przedawnienia pomijają milczeniem albo wprost wskazują, że nie byłoby to uczciwe, gdyby konsument został z darmowym kredytem oraz jeszcze kapitałem, którego nie miał. Tymczasem sprawy Frankowiczów to sprawy majątkowe jak wszystkie inne i podlegają tym samym regułom. Zobaczymy, czy TSUE potwierdzi tę praktykę orzeczniczą, czy jednak stanie po stronie konsumenta!
👉 Treść pytania prejudycjalnego: https://curia.europa.eu/juris/liste.jsf?num=C-753/24
🔷 C-752/24 (Jangielak) — WYROK: 16 KWIETNIA 2026 r., godz. 9:30
Sprawa: Czy pozew banku „na zapas” przerywa bieg przedawnienia?
W sprawie C-752/24 dotyczącej kredytu frankowego chodzi o bieg terminu przedawnienia roszczenia banku przeciwko konsumentowi o zwrot świadczeń nienależnych spełnionych na podstawie umowy, która stała się nieważna na skutek zawarcia w niej nieuczciwych warunków umownych. Polski sąd pyta TSUE, czy ten bieg przedawnienia zostaje przerwany przez wniesienie przez bank pozwu o zapłatę, który został złożony przed prawomocnym zakończeniem wszczętego wcześniej przez konsumenta procesu o ustalenie nieważności umowy kredytu.
Dlaczego to ważne? Codziennością już jest, że Banki wnoszą pozwy o zwrot kapitału jeszcze w trakcie toczącej się sprawy frankowej — zanim sąd prawomocnie stwierdzi nieważność umowy. Ba, nawet wnioskują o zawieszenie własnego postępowania do czasu zakończenia się sprawy z powództwa konsumenta. Stanowi to – co też zawsze twierdzimy w tego rodzaju sprawach – próbę „zamrożenia” biegu przedawnienia i zabezpieczenia swoich roszczeń, a nie – jak powinno – cel sam w sobie, tj. dochodzenie roszczenia. TSUE ma rozstrzygnąć, czy takie działanie banku jest prawnie skuteczne. Jeśli Trybunał uzna, że taki pozew nie przerywa biegu przedawnienia, kontrpozwy banków w wielu trwających sprawach mogą okazać się bezskuteczne – na co liczmy!
👉 Treść pytania prejudycjalnego: https://curia.europa.eu/juris/liste.jsf?num=C-752/24
🔷 C-901/24 (Falucka) — WYROK: 16 KWIETNIA 2026 r., godz. 9:30
Sprawa: Czy oświadczenie świadome konsumenta uruchamia przedawnienie roszczeń banku?
W sprawie C-901/24 pytanie prejudycjalne dotyczy frankowiczów oraz tego, jak na bieg terminu przedawnienia roszczenia banku wpływa złożenie przez konsumenta oświadczenia, że jest świadomy, że w związku z nieważnością umowy ma obowiązek zwrócić świadczenie, które otrzymał od banku na podstawie nieważnej umowy.
Dlaczego to ważne? W wielu sprawach frankowych sądy pouczają konsumentów o skutkach nieważności umowy. Frankowicz potwierdza wówczas, że rozumie, że musi zwrócić bankowi kapitał. Banki próbują argumentować, że takie oświadczenie uruchamia bieg terminu przedawnienia ich roszczeń lub jest równoznaczne z uznaniem długu. TSUE ma odpowiedzieć, czy prawo unijne na to zezwala — i czy konsument może się w takim wypadku bronić zarzutem przedawnienia.
👉 Treść pytania prejudycjalnego: https://curia.europa.eu/juris/liste.jsf?num=C-901/24
🔶 C-744/24 (Bank Polska Kasa Opieki) — WYROK: 23 KWIETNIA 2026 r., godz. 9:30
Sprawa: Sankcja kredytu darmowego (SKD) — odsetki od prowizji
Ta sprawa dotyczy nie frankowiczów, ale wszystkich posiadaczy kredytów konsumenckich. TSUE ma zdecydować m.in., czy oprocentowanie kosztów pozaodsetkowych takich jak chociażby prowizji od udzielenia kredytu konsumenckiego jest dopuszczalne, oraz jakich standardów informacyjnych wymaga prawo UE.
Dlaczego to ważne? Chodzi o masowo stosowany w Polsce mechanizm, w którym banki i firmy pożyczkowe naliczają odsetki od sumy obejmującej zarówno faktycznie wypłacony kapitał, jak i doliczaną do niego prowizję, tj. właśnie koszt pozaodsetkowy. Konsument de facto płacił odsetki od pieniędzy, których nigdy nie dostał. Banki w tego rodzaju sprawach – i niestety większość sądów – stoją na stanowisku, że zakazu kredytowania prowizji nie ma w przepisach. Jeśli TSUE uzna tę praktykę za sprzeczną z prawem UE, może to otworzyć drogę do roszczeń dla milionów kredytobiorców konsumenckich — w formie Sankcji Kredytu Darmowego (zwrotu odsetek i kosztów) oraz potwierdzić zapatrywanie dziesiątek kancelarii prawnych, które reprezentują przed sądami konsumentów.
👉 Treść pytania prejudycjalnego: https://curia.europa.eu/juris/liste.jsf?num=C-744/24
🔶 C-246/25 (Hańczynek) — WYROK: 30 KWIETNIA 2026 r., godz. 9:30
Sprawa frankowa — dotycząca umowy złotowej zmienionej na frankową aneksem
TSUE odpowie na pytanie, które nurtuje zarówno kredytobiorców oraz dostarcza różnych wyroków sądowych, a mianowicie: czy art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich, a także zasady skuteczności i proporcjonalności należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie wykładni sądowej przepisów krajowych, zgodnie z którą w razie uznania, że w razie zawarcia w aneksie do umowy niedozwolonych postanowień umownych prowadzących do nieważności tego aneksu, aneks ten uważa się za nigdy niezawarty, a umowę uważa się za obowiązującą od początku w wersji niezmienionej?
👉 Aktualny status sprawy: https://curia.europa.eu/juris/liste.jsf?num=C-246/25
Co to wszystko oznacza dla Kredytobiorcy?
Jeśli:
- masz aktywną sprawę frankową, w której bank wniósł kontrpozew o zwrot kapitału — wyrok w sprawie C-753/24 i C-752/24 może mieć bezpośrednie znaczenie dla Twojej obrony,
- zaciągnąłeś kredyt konsumencki (gotówkowy, samochodowy, ratalny) w latach 2014–2023 — wyrok w C-744/24 może oznaczać prawo do odzyskania poniesionych kosztów,
- nie pozwałeś jeszcze banku, ale rozważasz to — kwestia przedawnienia nabiera właśnie ostatecznego kształtu.
Kancelaria GÓRALSKA | ROŻEK ADWOKACI S.C. na bieżąco śledzi orzecznictwo TSUE i polskich sądów. Jeśli chcesz wiedzieć, jak nadchodzące wyroki dotyczą Twojej konkretnej sytuacji — zapraszamy na konsultację.
📞 Kontakt: +48 721 016 876, sekretariat@goralskarozek.pl
