Kolejny korzystny wyrok TSUE dla Kredytobiorców!
Dzisiejszym wyrokiem Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-767/24 orzekł, że:
Artykuł 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich w związku z zasadą skuteczności należy interpretować w ten sposób, że w kontekście uznania za nieważną w całości umowy kredytu hipotecznego zawartej między konsumentem a bankiem ze względu na to, że umowa ta zawiera nieuczciwy warunek, bez którego wspomniana umowa nie może dalej obowiązywać – stoi on na przeszkodzie orzecznictwu krajowemu, zgodnie z którym złożenie przez tego konsumenta oświadczenia o potrąceniu jego wierzytelności z wierzytelnością banku pociąga za sobą dorozumiane zrzeczenie się zarzutu przedawnienia dotyczącego wierzytelności, na którą powołuje się wspomniany bank.
Artykuł 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich w związku z zasadą skuteczności należy interpretować w ten sposób, że w kontekście uznania za nieważną w całości umowy kredytu hipotecznego zawartej między konsumentem a bankiem ze względu na to, że umowa ta zawiera nieuczciwy warunek, bez którego wspomniana umowa nie może dalej obowiązywać – stoi on na przeszkodzie orzecznictwu krajowemu, zgodnie z którym złożenie przez tego konsumenta oświadczenia o potrąceniu jego wierzytelności z wierzytelnością banku pociąga za sobą dorozumiane zrzeczenie się zarzutu przedawnienia dotyczącego wierzytelności, na którą powołuje się wspomniany bank.
Oznacza to, iż jeśli Kredytobiorca w sporze z Bankiem złożył oświadczenie o potrąceniu przysługujących mu wierzytelności z tytułu uiszczonych przez niego środków na poczet kredytu z wierzytelnością Banku obejmującą wypłacony kapitał kredytu, nie może to zostać zinterpretowane jako rezygnacja z przysługującego Kredytobiorcy zarzutu przedawnienia, a równocześnie jako zgoda na dochodzenie przez Bank roszczeń, które mogły się przedawnić. Odmienna interpretacja prowadziłaby bowiem do ograniczenia praw konsumenta.
Jest to kolejny wyrok TSUE podkreślający silną pozycję konsumenta w sytuacji, w której w umowie kredytu znajdowały się tak zwane klauzule abuzywne i oznacza większe bezpieczeństwo prawne przy dokonywanych rozliczeniach nieważnych umów kredytowych.
